Doelwit vier. Wil je de andere truck nemen? - Begrepen.
Rijd langs de truck.
Langs daar.
Begrepen. Hij is gewond. Schiet. Schiet op de truck.
Richt op de truck en op hem. Vlieg ervoor en schiet.
Begrepen.
Doe maar en regel het.
Er komt een kerel langs rechts.
Goed. Vuur. Raak hem.
Ga op de grond liggen.
Ik zei liggen.
Jij, liggen, nu.
Laat me je handen zien.
Handen boven je hoofd. Boven je hoofd.
Kniel.
Op je knieën.
Daar. Blijf daar.
Handen omhoog.
Ga liggen.
Er is een kind daarbinnen.
Dat is ons probleem niet.
Dit alles is ons probleem niet.
Handen omhoog.
Hoe gaat het, kleine man?
Alles goed?
Ik was 27 toen ik voor het eerst stierf.
Ik weet nog dat alles wit was.
Er was oorlog en ik voelde me levend, maar eigenlijk was ik dood.
Hoe oud is hij? - 27.
Hier heb ik 'm. Starks, Jack.
Geboren in Vermont. Er staat geen familie bij.
Het marinehospitaal regelt dit.
Mijn God.
Hij leeft nog, hij knipperde met z'n ogen. - We hebben hem al gehad.
Hou je maar met de anderen bezig. - Nee, kijk eens.
Verdomme. Code Blauw. We hebben een dokter nodig.
Haal onmiddellijk een dokter.
Sergeant Starks heeft veel geluk gehad.
Iets verder naar rechts en we hadden hem er niet uit kunnen krijgen.
Hij lijdt aan geheugenverlies, mogelijk acute psychologische onderdrukking.
We hebben geen familie kunnen vinden in de Verenigde Staten, sergeant.
U heeft toch vast wel vrienden? - Ik wil de papieren vanmiddag hebben.
Zet hem op de volgende vlucht. - Ja, meneer.
Hij heeft u voor de Bronzen Ster voorgedragen, sergeant.
Er is hulp voor u, sergeant. - Natuurlijk is die er.
Natuurlijk is die er.
Alles in orde?
Onze auto start niet. - Is dat je moeder?
Ja. - Hoe heet je moeder?
Jean.
Kun je me horen?
Kun je wakker worden?
Je moet wakker proberen te blijven.
Slikt je moeder iets?
Hoe heet jij? - Jackie.
Aangenaam, Jackie.
Weet je wat? We doen het als volgt.
Doe dit om
en probeer je moeder wakker te houden en dan houd ik me met jullie auto bezig.
Goed? - Oké.
Nee...
Wat vind je van al die sneeuw?
Niets. - Niets?
Wat zijn dit?
Identificatieplaatjes. Mijn naam en geboortedatum staan erop.
Waarom? - Voor als ik verdwaal
of niet meer weet wie ik ben. - Mag ik ze hebben?
Ja, je mag ze hebben. - Bedankt.
Denk je dat je bij de contactsleutel kunt?
Probeer het maar eens.
Gewoon blijven draaien, oké?
Ga door.
Hij doet het.
Blijf met je handen van...
Blijf met je handen van mijn dochter af.
Mam, hij heeft onze auto gemaakt. - Jackie, instappen. Nu.
Mam, hij heeft de auto gemaakt. - Instappen, verdomme.
Hoe gaat het? - Prima.
Waar ga je heen? - Naar 't noorden, Canada.
Ik kan je wel tot aan de grens brengen. - Dat zou geweldig zijn.
Stap maar in, makker. - Het is ijskoud.
Hallo. - Hallo. Bedankt.
Stap maar in. Graag gedaan.
Mijn God, wat is het koud.
Het was vast ijskoud buiten. - Ja.
Kouder dan de tiet van een heks met een koperen beha die zich opdrukt in de sneeuw.
Kun je rijden? - Jazeker.
Mooi, dan gaan we zo van plaats wisselen.
Heb je ooit in de gevangenis gezeten?
Nee, ik heb nooit in de gevangenis gezeten. - Nou, ik kan je verzekeren
dat het veel erger is dan oorlog.
Waarschijnlijk erger dan waar jij ook maar geweest bent.
Dat betwijfel ik.
Hoe is het mogelijk?
Waarom laat hij ons stoppen?
Vermaak.
Jackie en Jean zijn het enige dat u zeker weet over die dag?
Ja.
Beseft u dat we geen achternaam of woonplaats hebben
en geen bewijs van de daadwerkelijke aanwezigheid van deze vrienden van u?
Ik vrees dat ik dat antwoord echt zal moeten horen, Mr Starks.
Ja.
Er is drie keer op agent Harrison geschoten.
Hij was allang dood tegen de tijd dat we aankwamen.
Jack Starks zou het incident kunnen verdringen.
Dat zou zijn goed bedachte plan verklaren over het meisje en haar moeder.
Bezwaar. - Ik hoorde over het Golfoorlogsyndroom.
CNN oorlogsspecial. - De helft van wat in Desert Storm gebeurde,
kan niet samengevat worden in één hoofdpunt.
Het kon niet netjes verwoord worden,
Er was iemand anders. - Oorlog is klote.
En ze laten dat niet op TV zien. - Mijn cliënt denkt dat hij al eens stierf.
Ik herinner het me wel niet allemaal... - Hij weet niet wat er gebeurt.
Maar er was iemand anders.
Ik denk dat dat gebeurd is.
Als Starks die agent vermoordde...
Je kunt een man niet verantwoordelijk stellen als hij niet goed in het hoofd is.
Wij, de jury, oordelen dat de beschuldigde onschuldig is wegens ontoerekeningsvatbaarheid.
Jack Starks, ik veroordeel u hierbij tot de opname
in een instelling voor criminelen die ontoerekeningsvatbaar zijn
zodat de dokters u daar hopelijk de juiste behandeling kunnen geven.
Kom op.
Wat doe je?
Zet hem recht.
Geloof alsjeblieft...
Wat doe je? Ik hoor hier niet thuis.
Ik hoor hier niet thuis. - Nee, dat denk ik ook.
Maar geen van ons beiden kan daar nu iets aan doen.
Alsjeblieft.
Laat me hieruit.
Laat me hieruit. Alsjeblieft.
Hoeveel heb je hem gegeven? - Vijftig cc.
En hij zit er al de volle drie uur? - Ja, meneer.
Oké, haal hem eruit.
Jack, kun je me horen?
Jack, knipper als je me kunt horen.
Hij is niet bewusteloos geweest. - Moet ik hem er terug instoppen?
Nee, haal hem eruit.
Breng hem naar boven en controleer zijn vitale functies elk uur.
Dat is denk ik de wijze waarop je het moet bekijken.
Misschien heb je een hoofdartikel gelezen in de New York Times.
Goedemorgen, Dr Lorenson.
Jij bent de moordenaar van de agent, niet?
Is het zo duidelijk? - TV, weet je?
Het helpt de actieve geest te kalmeren.
Ik ben Rudy Mackenzie. Welkom.
Luister, ik...
Ik heb niet echt zin om te praten. - Dat is jammer, weet je.
Ik geloof ook niet in slap geklets.
Je weet wel, geklets, gebabbel, gekeuvel. Zinloos.
Het spel daarentegen is iets anders.
Dit is ons speelterrein. Ik sta klaar om een balletje op te gooien. Kom op.
Oké.
Waarom zit je hier?
Ik heb geprobeerd mijn vrouw te vermoorden. - Ga je daar de gevangenis niet voor in?
Nou ja, ik heb het zo'n 30 keer geprobeerd. Het was nooit mijn bedoeling, snap je?
Het was altijd een impulsieve daad.
En ze bleef maar dreigen dat ze me zou laten opnemen tot ze dat uiteindelijk
ook deed.
Na 30 keer kom je misschien gek over. - Ja... of gewoon dom.
Want je zou denken dat ik bij de 20e keer wel een andere manier gevonden zou hebben
of wellicht een effectievere. - Goedemorgen, heren. Hoe gaat het vandaag?
Dat is voor mij een zeer moeilijke vraag, Dr Lorenson,
want de wereld om mij heen krimpt en de Vier Ruiters van de Apocalyps
komen me vandaag opzoeken en niet om een bloemetje te brengen
en dat maakt het knap lastig om alles georganiseerd te krijgen.
En u, Mr Starks?
Prima. - Dus alles is in orde?
Zegt u het maar, dokter.
Denkt u dat er iets mis is met mij?
U bent iets te licht.
Misschien sport ik in mijn dromen.
Uitgebabbeld?
Het is in orde.
Mr Starks, fijn om te zien dat u deze keer meewerkt.
We zijn hier om te helpen, Jack. We hebben het beste met je voor.
Hou hem vast terwijl ik de verdoving neem.
Leg hem neer. De pot op met verdoving. - Nee.
Nee, dat is niet nodig. Zet hem recht.
Zuster, haal de dwangbuis.
Het enige dat jouw verstand mist, is een geweten.
Wacht, Dr Becker, hoelang moeten we hem erin laten zitten?
Oké, bind hem nu maar vast.
Help, alsjeblieft.
Klootzak.
Laat mij hieruit.
Alles goed? - Ja.
Ik wil je niet storen... - Laat me dan met rust.
Maar hoe zit het met Starks?
Wat is er dan met Starks?
Moeten we hem... - Moeten we hem sowieso proberen te helpen?
Ja. - Moeten we hem hier zo laten?
De medicijnen die ik hem gaf, zijn bedoeld om een verandering...
of beter nog om zijn neiging tot geweld te stoppen. Een paar lagen haat verwijderen.
Alleen de installatie is een veilige plek om dit te doen.
De plaatsen waar ik de bijwerkingen niet de gaten kan houden, zijn dat niet.
Maar hoe kan je de resultaten opvolgen als hij daarin zit?
Ik beschouw de tijd die hij daarin doorbrengt als een deel van de behandeling.
Je kan niet iets breken dat al gebroken is.
Ik hoor hier niet thuis.
Ik kan hier niet ademen.
Ik kan niet...
Ik kan hier niet ademen.
Ik ga je hoofd eraf knallen.
Voor het geval je het niet door hebt, het is kerstavond.
Je gaat hier nooit een taxi tegenkomen.
Bedankt.
Moet je ergens heen?
Ik weet het niet zeker.
Laat me het je nog een keer vragen.
Kijk deze keer rond en overweeg je mogelijkheden.
Moet je ergens heen?
Ja.
Oké, uitstekend. Stap in.
Waar kan ik je naartoe brengen?
Ik weet het niet.
Wat bedoel je met 'ik weet het niet'? - Ik weet het niet.
Er moet toch een ander opvangtehuis zijn dat ik kan bellen.
Ja, nou, hartstikke bedankt. Ook een prettig kerstfeest.
Geweldig.
Dat was onze laatste mogelijkheid.
Wat moet ik nu met je?
Niets.
Ik...
Bedankt dat je me zo ver hebt gebracht. - Waar ga je heen?
Je bevriest daarbuiten. Je hebt niet eens een jas.
Ik red me wel. - Nee, dat doe je niet.
Je zal sterven van de kou en dan zal ik me schuldig voelen.
Ik heb al meer schuldgevoelens dan me lief is.
Wil je iets drinken?
Nee.
Alles in orde?
Ja.
Weet je wat?
Het is kerstavond en...
ik heb een sofa, dus je kunt erop slapen.
Ik ga een bad nemen.
Maak jezelf iets te eten als je honger hebt of zo.
Er valt niks te stelen, maar wees geen lul door iets weg te nemen.
Nee, dat doe ik niet.
Ik heet Jack. - Nee.
Laten we niet met die namen beginnen, want dat is...
Ik wil je niet ontmoeten.
Misschien help ik je vanavond, maar ik wil je niet echt kennen.
Oké.
Wat is dit?
Meer kon ik er niet van maken met wat in de koelkast stond.
Bedankt.
Graag gedaan.
Wil je iets drinken? - Ja hoor.
Het was goed gezien de omstandigheden.
Je koelkast zit vol met alle soorten dingen.
Niet zoveel eten, maar...
In de vriezer zit een steen. - Welke steen?
Er zat een steen in. Er stond 'Petal' op.
Je hebt rondgesnuffeld.
Dat was mijn moeders smakeloze idee van een bijnaam.
Het is...
Dus jij bent serveerster. Ik bedoel...
Ik weet niet wat ik bedoel.
Oké.
Ik haat Kerstmis.
Word wakker, Jackie.
Nee. - Wie zijn dit?
Wat? - Wie zijn de mensen op deze foto?
Dat zijn mijn moeder en ik.
Hoe bedoel je, je moeder en... - Nee, wacht even.
Waar is je moeder nu? - Mijn moeder is dood.
Hoe bedoel je, ze is dood? - Ik bedoel, ze is dood. Dood. Weg.
Ze viel een tijd geleden flauw met een sigaret in de hand en verkoolde, oké?
Nee...
Luister, het spijt me.
Ik weet niet hoe...
Welke dag zijn we vandaag? - Wat?
Ik weet dat het gek klinkt.
Welk jaar is het?
2007.
Wat?
Wie ben jij eigenlijk?
Ik ben Jack Starks.
Ga verdomme uit mijn huis.
Wat heb je gedaan? Mijn huis doorzocht? - Nee.
Je had het recht niet. Je had het recht niet om mijn spullen te doorzoeken.
Kijk me aan.
Ik weet dat het nergens op slaat omdat het voor mij ook nergens op slaat.
Als je nu niet weggaat, bel ik de politie.
Nee, alsjeblieft. Wacht, alsjeblieft. Ik zal je geen pijn doen. Praat even met me.
Je moeder lag bewusteloos langs de weg toen ik je ontmoette.
Ze was dronken. Jean, haar naam was Jean.
Stop. - Ik gaf het kind deze identificatieplaatjes.
Nee. Nee, dat deed jij niet.
Jack Starks deed dat en Jack Starks is dood.
Wat?
Hoe bedoel je, hij is...?
Hij is dood.
Zijn lichaam werd op nieuwjaarsdag 1993 gevonden in Alpine Grove.
Hij is dood.
Dat kan niet. - Het is toch zo.
Luister. Het maakt mij niet uit wie of waar je denkt te zijn...
Je bent niet Jack Starks.
Wie je ook bent, ik deed iets aardigs. Iets heel aardigs, en jij hebt echt...
God, door jou heb ik er spijt van dus wil je alsjeblieft weggaan?
Wil je gewoon weggaan? Oké?
Herinner je mij niet meer?
Mijn god. - Kijk naar mij.
Ik ga weg, oké, maar kijk naar mij. Ik lieg niet tegen je.
Ik heb je ontmoet. Jou en je moeder en er was helemaal niemand in de buurt.
Dat kon ik niet weten door een paar identificatieplaatjes die je had liggen.
Je legt die neer en je gaat weg.
Herinner je mij niet meer?
Weet je het niet? Ik ben... - Ga weg!
Ik ben...
Oké?
Alsjeblieft.
Ga alsjeblieft weg.
Ik schiet je overhoop.
Hoe kon je hem daarin laten liggen?
Je zei niets toen ik het vroeg...
Ik verwachtte wat gezond verstand van jouw kant uit. Open de lade.
Is hij dood?
Nee, breng hem onmiddellijk naar boven. Hij is uitgedroogd.
Ik wil hem aan het infuus zien tegen de tijd dat ik boven kom.
Ik probeerde het te zeggen toen ik naar uw kantoor kwam...
Ik verwachtte dat jij hem eruit zou halen.
Je bent een arts. Ik zou niet alles aan je moeten uitleggen.
Kan ik je even spreken, alsjeblieft?
Wat heb je met Jack Starks gedaan? - Wat bedoel je?
Hij is bewusteloos. - Hij herstelt van Loxadol en Ativan.
Loxadol? Hij had geen antidepressiva nodig.
Hoe weet je dat? Door wat aandachtige blikken vanaf de andere kant van de kamer?
Hij had ze niet nodig als dat alles is wat je hem gaf.
Nadat hij me aanviel, vond ik dat hij gekalmeerd moest worden.
Weet je zeker dat hij niet uitgedaagd werd?
Weet je zeker dat je zo'n beschuldiging wilt uitspreken?
Ik beschuldig niemand. Hij staat vol blauwe plekken.
Dat gebeurt soms als je ze moet vastbinden.
Luister. Hij gaat niet eindigen zoals Ted Casey.
Ik weet niet wat je van plan bent, maar hij is geen proefdier in een lab.
Je kunt ze niet herprogrammeren. Welke cocktail je ook maar gebruikt...
Je geeft echt niet op, hč? Het is niet omdat jij bij Ted Casey faalde,
dat wij dat ook deden.
Nu, als je me wilt excuseren, het is Kerstmis, weet je nog?
Hallo, hoe gaat het? Sorry dat ik te laat ben.
Hallo, Babak. - Je haar zit mooi.
Oké, dat is geweldig. Dat was de truck. Wijs nu de bal aan.
Heel goed.
Wil je hem vasthouden? Het voelt goed aan. Stevig.
Ik wil dat je nog even bij me blijft, oké?
We komen er wel.
Mag ik wat water?
Alsjeblieft.
Welke verdomde pillen geven jullie me? - Gewoon iets om je kalm te houden.
Zei je net iets?
Ik zei, de pillen dienen om je kalm te houden.
Heb je goed geslapen?
Ik sliep niet, toch? - Je hebt bijna een hele dag geslapen.
Het is 26 december, Jack. Hoe voel je je?
26 december? - Ja.
1992? - Ja.
En dat is de zon en je bent op Aarde.
En ik weet dat jij beter weet, Jack.
Wie ben je verdomme? Mijn moeder is dood. 2007.
Jack Starks is dood.
Ga weg, hoepel op.
Je hebt me daarin gelaten. - Waar?
In dat ding. In de lade. En toen...
stak je me in een dwangbuis.
We moesten je vastbinden als het dat is wat je bedoelt.
Het was geen riem. - Dat is juist wel ons materiaal.
Ontspan je.
Doe niet of ik geen realiteitsbesef heb.
Je hebt last van waanbeelden door je huidige fysieke conditie.
Nee, ik weet wat echt is. Ik weet het.
Je stak me in een dwangbuis en duwde me dan in een klote lade.
Het was geen droom.
Ik weet niet wat je van plan bent, maar ik was niet...
Ik moet zeggen
dat dit de meest veerkrachtige patiënt is die deze behandeling al ondergaan heeft.
Een paar jaar geleden had ik een patiënt. Hij heette Ted Casey.
Ted had een zevenjarig meisje verkracht.
Zijn advocaten vroegen mij hem te onderzoeken omdat hij na zijn daad
in de bomen van het bos waar hij haar vermoord had klom
en huilde als een hond.
Ted ging nooit de cel in omdat iedereen, mijzelf inbegrepen, dacht dat hij gek was.
Dus kwam hij hier. Later kwam er een klein meisje met haar moeder haar familie bezoeken
en ik zag dat Ted stiekem naar haar keek,
op een manier die je echt stiekem noemt, als je begrijpt wat ik bedoel.
Toen vroeg ik Ted
of hij zich nog herinnerde wat het meisje droeg dat hij had vermoord.
'O ja', zei hij. 'Ik weet het nog.'
'Ik weet het nog heel goed.'
Dat waren zijn laatste woorden.
Wat is er met je gezicht gebeurd?
Ik was onvoorzichtig. Dat zal me niet weer overkomen.
Ik zal voor je bidden, Jack.
Misschien neemt God het over als de medicijnen ophouden.
Weet je wel zeker dat je Hem kunt vinden?
Wat doe je, Jack?
Wat ga je met me doen?
Ik wou je vragen of je mee naar binnen komt.
En wat als ik dat niet wil? - Dan zou ik je vragen waarom, lijkt me.
Omdat ik niet gek ben.
Je lijdt aan waanvoorstellingen. Dat betekent niet dat je gek bent.
Het betekent alleen dat je in de war bent.
Je zit hier en niet in de gevangenis omdat je stoornis
een rol heeft gespeeld bij je misdaad. - Ik was het niet, maar weet niet wie wel.
Het vermogen van je geest om het verschil te zien tussen je fantasie
en wat er echt met je gebeurd is...
Wat er echt met me gebeurd is, is verrot. Niet mijn geest.
Mag ik je een vraag stellen?
Sinds wanneer stellen mensen hier eerst vragen?
Oké. Sigaret? - Was dat je vraag?
Nee.
Ik wilde...
Ik wilde je vragen hoe het gaat met je behandeling van Dr Becker.
Prima.
Ik hoop dat je me het zou zeggen als het niet het geval was.
Waarom? Wat zou je doen?
Ik zou het proberen te stoppen.
Ik ben niet zeker dat ik hem wil stoppen. - Dus het helpt?
Ik voel me er een ander persoon door.
Kom je?
We vriezen hier dood. Jij en ik.
Je kunt gewond raken als ze je pakken wanneer je weer probeert weg te gaan.
Wat weet je over de dingen die ze met ons doen in de kelder?
Welke dingen?
Je weet wat ik bedoel. - Nee.
Ja, toch wel. De dwangbuis.
Welke dwangbuis? - Die klote lade.
Stop met spelletjes te spelen. Je weet wat ik bedoel.
Ik weet dat ze je naar beneden meenemen. Ik weet dat ze je erin steken.
De rest is...
Het is een reis, weet je, zoals een echte vakantie.
Ik heb ontdekt dat ik ga sterven.
Nou, sterfelijkheid is eigenlijk geweldig als je het kent.
Ik ga sterven over vier dagen.
Dat heb ik ontdekt. Ze vinden mijn lichaam over vier dagen.
Waar lullen jullie over?
We spreken over de mogelijkheid om zich in de tijd vooruit te verplaatsen
om naar de toekomst te reizen.
Daar hebben we het toch over, niet?
Ja.
Als je iets moet achterhalen als je erin zit, ontspan dan.
Des te minder je je opjaagt, des te minder zul je doorslaan.
Ja, maar al die rotzooi van vroeger overweldigt me...
Ja, maar die rotzooi is in het verleden.
Concentreer je op wat je nu nodig hebt.
Ik moet teruggaan. - Dat kan een probleem vormen.
Waarom? - Lorenson heeft zich erin vastgebeten.